Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου - Ρέα Μανέλη

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου (1893 - 7 Ιανουαρίου 1972) υπήρξε μια απο τις σημαντικότερες στιχουργούς του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, αναγκάστηκε όμως να έλθει στην Ελλάδα μετά την μικρασιατική καταστροφή.

Ζώντας μια έντονη και περιπετειώδη ζωή, στην Ελλάδα αρχικά σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός, δασκάλα και ποιήτρια, ενώ αργότερα αναδείχθηκε σε σπουδαία λαϊκή στιχουργό. Ξεκίνησε να γράφει στίχους το 1948 εξαναγκαζόμενη απο το προσωπικό της πάθος (χαρτοπαιξία), τροφοδοτώντας με αυτό τον τρόπο, έναντι ευτελούς οικονομικής αμοιβής, όλους τους επώνυμους συνθέτες της εποχής της με αριστουργηματικά τραγούδια.

Πάμπολλα τραγούδια της έγιναν επιτυχίες. Στίχους της συναντάμε σε μια πλειάδα λαικών επιτυχιών:

• Πήρα τη στράτα κι έρχομαι, Αντιλαλούνε τα βουνά σε μουσική Τσιτσάνη,
• Ηλιοβασιλέματα, Περασμένες μου αγάπες σε μουσική Χιώτη,
• Δυο πόρτες έχει η ζωή, Φεύγω με πίκρα στα ξένα που τραγούδησε ο Καζαντζίδης,
• Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά, Ονειρο απατηλό σε μουσική Καλδάρα,
• Συρματοπλέγματα βαριά σε μουσική Μπακάλη,
• Είμαι αϊτός χωρίς φτερά σε μουσική Χατζιδάκη, * Πετραδάκι, πετραδάκι, Του ντερβίση το πιοτό και Τι να σου κάνει μια καρδιά σε μουσική που έγραψε ο Αντώνης Κατινάρης και άλλα πολλά.

Το πρώτο της τραγούδι που μελοποιήθηκε από τον Τσιτσάνη είναι το Για μια γυναίκα χάθηκα (HMV ΑΟ-2984), που γραμμοφωνήθηκε στις 15 Μαρτίου 1951, ενώ με παραγγελία του είχε γράψει τους στίχους για το γνωστό σε όλους πλέον τραγούδι Τα καβουράκια (ODEON GA-7663) του οποίου την τελική διαμόρφωση των στίχων, όπως τους γνωρίζουμε σήμερα, είχε ο Τσιτσάνης.

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ήταν μια απο τις σπουδαιότερες στιχουργούς, η οποία χάρη στο τρομακτικό ταλέντο της τροφοδότησε το ελληνικό λαϊκό τραγούδι με μεγάλο αριθμό εξαίρετων δημιουργιών, μερικές απο τις οποίες θα παραμείνουν για πάντα άγνωστες, καθώς μόνο ένα μικρό μέρος αυτών που έγραψε είναι καταχωρημένο στο όνομά της. Η ίδια δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την αναγνώριση του έργου της και για την είσπραξη δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα, παρά την επιτυχία των τραγουδιών της, να πεθάνει φτωχή.

Η Ευτυχία Χατζηγεωργίου-Οικονόμου, κατόπιν Νικολαίδου και τελικά Παπαγιαννοπούλου (1893 - 7 Ιανουαρίου 1972) υπήρξε μια από τις σημαντικότερες στιχουργούς του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Γεννήθηκε στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, αναγκάστηκε όμως να έλθει στην Ελλάδα με την μικρασιατική καταστροφή, το 1922 με δίπλωμα δασκάλας , πτυχίο που δε χρησιμοποίησε ποτέ καθώς αρχικά στράφηκε στο θέατρο(1926-1942, μεγάλο σκάνδαλο είχε κάνει τότε) κι έπειτα το 1949 στη στιχουργική, ακατάπαυστα ως το τέλος της.

Αθυρόστομη, ψεύτρα, παμπόνηρη, καπάτσα, παθιασμένη στους έρωτές της και παρορμητική μέχρι εκεί που δεν παίρνει, εκ πρώτης όψεως συνιστά έναν χαρακτήρα που δεν μπορεί να περιγράφει και με τα καλύτερα των χρωμάτων. Πολύ όμορφη γυναίκα με πολύ ισχυρή προσωπικότητα κι ιδιαίτερα ευφυής ήταν πολύ ερωτεύσιμη και προκαλούσε στους άλλους δυνατά συναισθήματα, όπως δυνατά ήταν και τα δικά της.

Όμως όχι απλώς της συγχωρούνται όλα, αλλά ακόμη και αν δεν είχε τα παραπάνω στοιχεία θα επιβάλλετο να τα έχει, γιατί μέσα από αυτά βγήκαν αυτοί οι τρομεροί στίχοι της.

Αμέτρητες φορές που μουσικοί (και μιλάμε για τρανταχτά ονόματα) εκμεταλλεύτηκαν την Παπαγιαννοπούλου, παίρνοντας στίχους της και παρουσιάζοντας τους ως δικούς τους, αμέτρητες κι οι φατρίες, οι συμμαχίες κι οι έχθρες σε έναν κατεξοχήν χώρο της τέχνης, όπως η μουσική, που σε καταπόντιζαν τότε με το παραμικρό.

Η Παπαγιαννοπούλου υπέφερε οικονομικά και προσπαθούσε να παράγει στίχους για να καλύψει τις οικονομικές της ανάγκες που ήταν δυσβάστακτες, καθώς σε μεγάλη πλέον ηλικία και αφού είχε χάσει κι ένα παιδί, απέκτησε το πάθος της χαρτοπαιξίας. Έπαιζε συνέχεια χαρτιά για να ξεχνάει τον πόνο της απώλειας του παιδιού της και αυτό το συνεχές χαρτοπαίγνιο την έκανε να πουλάει τους στίχους της για ένα κομμάτι ψωμί πολλές φορές.

Αν και δεν υπήρξε υπόδειγμα μάνας καθώς αρκετές φορές στην κυριολεξία άγονταν και φέρονταν από τα πάθη της, παρά όλα αυτά η αγάπη για τα παιδιά της υπήρχε βαθιά μέσα της και λυσσαλέα όπως αποδεικνυόταν. Απλώς κι η ίδια υπήρξε πάντοτε ένα μεγάλο παιδί.

Το γεγονός ότι πολλοί συνθέτες της κράταγαν, όπως λέει, τα γκέμια για να μην ξεφύγει το λεξιλόγιο της πέρα από τα πεπατημένα, καθώς φοβόντουσαν τις εκφράσεις και τις λέξεις που δεν ήταν οικείες και απαιτούσαν γλώσσα καθημερινή. Για αυτό και πολλές φορές της ζητούσαν να αλλάξει στίχους ή τους άλλαζαν εκείνοι! Και η Ευτυχία υπάκουε τις περισσότερες φορές γιατί πουλούσε τους στίχους της, δεν ήθελε πνευματικά δικαιώματα ακόμη κι όταν ήταν επιβεβλημένο κάτι τέτοιο. Δίνοντας τους στίχους έπαιρνε ζεστό χρήμα στα χέρια της και με το χρήμα δεν είχε καθόλου καλή σχέση αφού ότι έπαιρνε το ξόδευε μέσα σε λίγες ώρες. Αν είχε αφεθεί πιο ελεύθερη στον στίχο της, όπως στα ποιήματά της - που έγραψε πριν καταπιαστεί με το τραγούδι - τότε το λεξιλόγιό της θα ήταν ακόμη πιο δυνατό, ακόμη πιο πλούσιο, πιο αντρικό. Γιατί η Παπαγιαννοπούλου δε φοβόταν την πένα και τη γλώσσα της. Αθυρόστομη στην κανονική της ζωή, δυναμίτης στα γραπτά της δε σταματούσε πουθενά-πριν τη σταματήσουν.

Η ίδια είχε αδυναμία στα δημοτικά τραγούδια και γενικά στη δημοτική παράδοση, στον Καββαδία αλλά και στον Κρυστάλλη και στον Βάρναλη. Είχε διαβάσει πολύ ποίηση και αγαπούσε το διάβασμα και τη λογοτεχνία, για αυτό κι ο δικός της λόγος ήταν τόσο μεστός.

Πάμπολλα τραγούδια της έγιναν επιτυχίες. Στίχους της συναντάμε σε μια πλειάδα λαϊκών επιτυχιών:
• Πήρα τη στράτα κι έρχομαι, Αντιλαλούνε τα βουνά ,Τα καβουράκια, Είμαστε αλάνια, Σε τούτο το παλιόσπιτο σε μουσική Τσιτσάνη,
• Ηλιοβασιλέματα, Περασμένες μου αγάπες σε μουσική Χιώτη,
• Δυο πόρτες έχει η ζωή, Φεύγω με πίκρα στα ξένα, Γυάλινος κόσμος που τραγούδησε ο Καζαντζίδης,
• Θα βρω μουρμούρη μπαγλαμά, Όνειρο απατηλό, Στο τραπέζι που τα πίνω, Στου Αποστόλη το κουτούκι, Ρίξτε στο γυαλί φαρμάκι, Όνειρο απατηλό, Μου σπάσανε το μπαγλαμά, Η φαντασία, Ανεμώνα, Αργά είναι πια αργά, Λίγο- λίγο θα με συνηθίσεις, Πήρα από τη νιώτη χρώματα, Σε ένα βράχο φαγωμένο, Αν είναι η αγάπη έγκλημα σε μουσική Καλδάρα,
• Η διπρόσωπη, Ένας αητός γκρεμίστηκε σε μουσική Ρεπάνη
• Συρματοπλέγματα βαριά σε μουσική Μπακάλη,
• Είμαι αϊτός χωρίς φτερά σε μουσική Χατζιδάκη,
• Τι έχει και κλαίει το παιδί σε μουσική Ξαρχάκου
• Η Μαλάμω σε μουσική Κραουνάκη
• Πετραδάκι, πετραδάκι, Του ντερβίση το πιοτό και Τι να σου κάνει μια καρδιά σε μουσική που έγραψε ο Αντώνης Κατινάρης και άλλα πολλά.

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ήταν μια από τις σπουδαιότερες στιχουργούς, η οποία χάρη στο τρομακτικό ταλέντο της τροφοδότησε το ελληνικό λαϊκό τραγούδι με μεγάλο αριθμό εξαίρετων δημιουργιών, μερικές από τις οποίες θα παραμείνουν για πάντα άγνωστες, καθώς μόνο ένα μικρό μέρος αυτών που έγραψε είναι καταχωρημένο στο όνομά της. Η ίδια δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την αναγνώριση του έργου της και για την είσπραξη δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα, παρά την επιτυχία των τραγουδιών της, να πεθάνει φτωχή.

Εγώ γράφω τραγούδια και τα πουλώ. Από κει και πέρα δεν ανακατεύομαι αν θα πιάσουν ή όχι, αν θα βγουν ή δε θα βγουν σε δίσκους. Μόλις τα παραδώσω, υπογράφω και μια δήλωση παραιτήσεως από διάφορα δικαιώματα, ας πούμε απαρνούμαι τα πνευματικά μου τέκνα..., δήλωνε σε συνέντευξή της ( εφημερίδα Ακρόπολις ) το 1960.Εκείνη την περίοδο, μέσα από τις συνεντεύξεις της, η στιχουργός αποκαλύπτει μερικά από τα τραγούδια που της ανήκουν. Όταν διεκδικεί την πατρότητα των στίχων για τα «Καβουράκια» ο Βασίλης Τσιτσάνης βγαίνει δημοσίως και τη διαψεύδει, λέγοντας ότι απλώς του είχε πάει ένα προσχέδιο, ύστερα από παραγγελία του. «Άλλο της παρήγγειλα κι άλλο μου έφερε. Εγώ το άλλαξα και το έκανα έτσι όπως το ξέρει όλη η Ελλάδα» δηλώνει ο Β.Τσιτσάνης σε συνέντευξή του. Αντίθετα, ο Στέλιος ο Καζαντζίδης παραδέχεται δημοσίως ότι οι στίχοι του «Δυο πόρτες έχει η ζωή» είναι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Όπως και να έχει, μέχρι και το θάνατό της (7 Ιανουαρίου 1972 ) η ίδια δεν θα προλάβει να δει το όνομά της τυπωμένο δίπλα από τον τίτλο αυτών των τραγουδιών της, όπως και δεκάδων άλλων.

Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει γράψει στο βιβλίο του, για την Ευτυχία « Όλα είναι ένα ψέμα» .
«Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου... Τη θυμάμαι πάντοτε, μ' ένα μαντίλι στα μαλλιά, να με κοιτάζει με το πονηρό της βλέμμα και ξάφνου να μου πετάει ένα δίστιχο, όπως "Σαράντα μέρες και άλλη μια /περπάτησα στην ερημιά", για να δει, από την έκφραση των ματιών μου, αν μου άρεσε και πόσο. Και άλλοτε να με βρίζει, επειδή μου είπε, με τη βραχνή, τσακισμένη απ' το τσιγάρο φωνή της,' "Να 'ταν ο πόνος άνθρωπος / να 'ερχόμαστε στα χέρια", κι εγώ έμεινα απαθής. Και άλλοτε, πάλι, να μου επαναλαμβάνει ένα ολόκληρο πρωινό δύο στίχους για να μου μαλακώσει την ψυχή, επειδή ήμουν σεκλετισμένος: "Πέρασα νύχτα' απ' τη ζωή / και με κλειστά τα μάτια..."

Δεν ξέρω ποια θα ήταν η διαδρομή μου στο τραγούδι - και αν θα υπήρχε καν διαδρομή - αν, από τα πρώτα βήματά μου, από την "Άπονη ζωή" και τη "Φτωχολογιά", δεν έβγαινε η Παπαγιαννοπούλου με το κύρος της, να με στηρίξει δημόσια, λέγοντας, αυθόρμητα, καλά λόγια για μένα. Δεν μπορώ να ξεχάσω τη γενναιοδωρία της. Γενναιοδωρία που εκφράστηκε σ' ένα χώρο, όπου κυριαρχούν ο ναρκισσισμός, τα μίση, οι τρικλοποδιές, τα πάθη, το ψεύδος, η διαβολή, το "τσατσιλίκι". Πέρασα, από τη μεριά που τη γνώρισα ως την ώρα που μας αποχαιρέτισε από ένα κρεβάτι του "Γενικού Κρατικού", ατέλειωτα "τέρμινα" μαζί της. Την άκουσα να μου απαγγέλλει στίχους, να μου βρίζει συνθέτες και τραγουδιστές, να μου εκθειάζει άλλους - ανάλογες με τα κέφια της και οι βρισιές και οι "θωπείες" - να μου λέει καλαμπούρια, να μου κλαίγεται για τα μπατιριλίκια της. Ποτέ όμως δεν μου είπε ούτε μία λέξη για το μεγάλο πάθος της. Τη χαρτοπαιξία. Το πάθος που την ανάγκασε να δανείζεται - δανεικά και αγύριστα - απ' όλο τον κόσμο και να αδιαφορεί - αυτή, που υπήρξε μια αρχόντισσα - για την αξιοπρέπειά της. Όλα αυτά τα χρόνια, που τη συναντούσα και κουβεντιάζαμε, μου είπε πάρα πολλά για τη ζωή της. Ουδέποτε, όμως, με μια σειρά. Πάντοτε αποσπασματικά. Ευτυχώς, όταν έφευγα από κοντά της και γύριζα στο σπίτι μου, κρατούσα κάποιες σημειώσεις από τις αφηγήσεις της. Χάρη σ' αυτές τις σημειώσεις, μια πολύωρη συνέντευξη που πήρα από την κόρη της, Καίτη Πολυζωγοπούλου, και τις συζητήσεις που είχα με τον αγαπημένο της εγγονό και φίλο μου, τον δικηγόρο Αλέξη Πολυζωγόπουλο, κατάφερα να φτιάξω το πρόπλασμα γι' αυτό το βιβλίο. Δεν άρκεσαν, όμως, αυτά. Χρειάστηκε και έρευνα. Σε ιστορικά, θεατρικά και άλλα βιβλία. Αλλά και σε αφηγήματα και μαρτυρίες από τις Χαμένες Πατρίδες»

Σημείωση: Το εξώφυλλο του βιβλίου κοσμεί μια φωτογραφία της Παπαγιαννοπούλου σε μεγάλη ηλικία με το χαρακτηριστικό της μαντήλι στο κεφάλι, μαζί με τον Μπιθικώτση που εκτιμούσε αφάνταστα και ο οποίος της στάθηκε καλύτερα από όλους τους ανθρώπους του μουσικού "συναφιού". Πολλά στοιχεία άντλησα από τη Βικιπαίδεια και από μια ειδική έκδοση της Καθημερινής, άρθρο του Δ.Χατζόπουλου.

Παιδί του θεάτρου, η Ρέα Μανέλη, βρήκε πολύ εύκολα τον δρόμο της, δρόμο που χάραξαν οι γονείς και η γιαγιά της, αλλά κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες.Σίγουρα η ζωή δεν της έδειξε το καλύτερό της πρόσωπο: οι γονείς της, ο δημοφιλής κωμικός Φραντζέσκος Μανέλης (1909-1978) και η παρτενέρ και σύζυγός του Μαίρη Λαϊδου (195-1960) "ξέχασαν" να την δηλώσουν στο Ληξιαρχείο, με συνέπιεα να μην μπορεί να βγάλει ταυτότητα η Ρέα όταν μεγάλωσε. Αλλά ξέχασαν, επίσης, και τη βιολογική της φροντίδα, ξέχασαν ότι υπήρχε ως άνθρωπος και ότι ως άνθρωπος είχε τις δικές της ανάγκες. Έτσι από μικρή η Ρέα έμενε με τη γιαγιά της, την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου που, όπως ξέρουμε, ήταν η στιχουργός μεγάλων επιτυχιών στο σύγχρονο τραγούδι. Αλλά και εκείνη εύκολα δεν τα 'βγαζε πέρα. Πάντως μέσα στη θαλπωρή της γιαγιά της μεγάλωσε. Πολύτιμη βοήθεια πήρε η Ρέα από το χορευτικό της ταλέντο. Λεπτή σαν μίσχος, ευαίσθητη με πλούσια φαντασία και με ειδικές σπουδές, επειδή είχε πάντα μεγάλη δίψα για καλλιέργεια, για μάθηση, ξεχώρισε γρήγορα και γινόταν ανάρπαστη από θιάσους και νυχτερινά κέντρα στην Ελλάδα και έξω από αυτήν. Καταστάλαξε στην Αμερική, όπου κλείστηκε σην ιδιωτική της ζωή, κι εκεί είχε όλη την ευκαιρία να αναπολήσει τα παλιά.

http://el.wikipedia.org/wiki/

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=1404

http://www.books.gr/ViewAuthor.aspx?AuthorId=10657

Η ΓΙΑΓΙΑ ΜΟΥ Η ΕΥΤΥΧΙΑ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΖΗΣΕ Η ΕΓΓΟΝΗ ΤΗΣ, ΡΕΑ ΜΑΝΕΛΗ

Κύριος Συγγραφέας: Μανέλη, Ρέα Εκδοτικός Οίκος: ΑΓΚΥΡΑ Έτος έκδοσης: 00/2003 Σελίδες: 222 ISBN: 9789604220656

	ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Μονόλογος του Πέτρου Ζούλια Σκηνοθ.: Π. Ζούλιας. Ερμηνεύει: Ν. Μεντή. Σκην.-κοστ.: Αν. Αρσένη. Φωτ.: Αν. Μπέλλης. Διάρκεια 100' Το βιβλίο της Ρέας Μανέλη «Η γιαγιά μου η Ευτυχία» (εκδ. 'Αγκυρα) γίνεται η αφετηρία για να ξεδιπλωθεί στο θεατρικό σανίδι η πολυκύμαντη ζωή της στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Η Νένα Μεντή-Ευτυχία συνομιλεί με επτά πρόσωπα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή της. Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου Μάθημα ζωής ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ Προφήτη Δανιήλ 3 και Πλαταιών, Κεραμεικός, 210... Απόγ: Τετ., Κυρ. 6 μ.μ. Βραδ: Δευτ., Τρ. 9.15 μ.μ. € 20, φοιτ.: € 17. Διάρκεια: 100'. αθηνόραμα Χάρτης

http://www.athinorama.gr/theatre/data/performances/default.aspx?id=5969

Ας χορέψουμε όλοι το χορό Haka των Maori να ξορκίσουμε το κακό..

A haka is a traditional dance form of the Māori of New Zealand. It is a posture dance with shouted accompaniment, performed by a group.
Haka Dance: Kamate, kamate!!

Το Δικαίωμα στη Ζωή Ισοπεδώνεται πια από Μπουλντόζες και όχι Τανκς

Υπεράσπιση του πάρκου Πατησίων & Κύπρου

δημοσιεύτηκε February 8, 2008 από πρωτοβουλία αγώνα
τροποποιήθηκε February 8, 2008

Tα τελευταία χρόνια γίνεται φανερό σε όλο και περισσότερους ανθρώπους ότι τόσο οι εναπομείνασες απρόσιτες περιοχές του φυσικού κόσμου όσο και οι τελευταίες αδόμητες πράσινες γωνιές στο εσωτερικό των πόλεων υφίστανται μια απαξιωτική και καταστροφική επίθεση από τις δυνάμεις του κράτους και του κεφάλαιου με σκοπό τον έλεγχο και την εμπορευματοποίησή τους. Πολύ πρόσφατες άλλωστε είναι οι πυρκαγιές που κατέκαψαν απέραντα δάση, όπως στο γειτονικό στην Αθήνα βουνό της Πάρνηθας όπου παρά την υποτιθέμενη προστασία του ως ''εθνικoύ δρυμού'' έχει παραδοθεί ουσιαστικά στα επιχειρηματικά-κατασκευαστικά σχέδια του Καζίνου, ενώ παράλληλα δεκάδες αδόμητοι χώροι από τους μεγαλύτερους, όπως το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού και τα Λιπάσματα στη Δραπετσώνα, έως και τους μικρότερους παραχωρούνται σε ιδιώτες για την εκμετάλλευσή τους και την κατασκευή εμπορικών κέντρων, πάρκιγκ, πολυκατοικιών κ.ά.

http://indy.gr/analysis/yperaspisi-toy-parkoy-patision-kyproy

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ ΣΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΔΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ

http://www.geocities.com/lelas_k/

27 Ιανουάριος 2009 6:05 μμ

alepouda είπε...

Ειναι πλεον προφανες οτι είμαστε εγκλωβισμενοι σε ενα καθεστως Ελληνικής Χρηματοκρατίας.
Μπορει να μην κυκλοφορούν τανκ αλλα κυκλοφορουν μπουλντοζες που ισοπεδωνουν ό,τι μπαινει σαν εμπόδιο στο κέρδος.

Χρησιμοποιούν κάθε μεσο για να κανουν αυτο που θελουν. Το οτι ρημάξανε το παρκο μπαμπέσικα μεσα στη νυχτα δεν ειναι περίεργο.
Να θυμησω το περιστατικο στην Columbia. O κοσμος ηθελε να μετατραπει σε μουσειο και παρκο (απο εκει εχουν περάσει απο τους Beatles μεχρι και τον Καζαντζιδη).
Ο τοτε υπουργος πολιτισμου(!) ειχε βγαλει υπουργικη αποφαση να το γκρεμισει. Το ΣτΕ ειχε ακυρωσει την αποφαση του. Ο υπουργος πολιτισμου εκανε το παν για να γκρεμιστει. Μια μερα ηρθαν οι μπουλντοζες και μαζευτηκε κοσμος για να τις σταματησει. Οντως δεν μπορεσε να γινει η κατεδαφιση. Λιγο αργοτερα ηρθε στο χωρο ο υπουργός ο οποίος διαβεβαιωσε τον κοσμο οτι θα φροντισει ο ιδιος για να μην γκρεμιστει τιποτα. Μολις οι κατοικοι φυγαν απο την Columbia o υπουργός εδωσε αμεσως εντολη να αρχισουν το γκρεμισμα οι μπουλντοζες...

ετσι ή αλλιως τα καταφερνουν...

http://hnioxos.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html

David Suchet: My favorite English Actor..!

David Suchet website...Marvellous..Interesting!!!

http://www.bricksite.com/davidsuchet?id=66879

David Suchet cuts Old Vic’s Twelfth Night cake Monday 12 January 2009

David Suchet took a break from rehearsals for Complicit to cut the Twelfth Night cake at The Old Vic.

"I want to tell you what this theatre means to me because it's part of the reason why I became an actor," confided David Suchet who was taking part in a tradition begun by Lilian Baylis in 1923.

"I used to come here as a young boy and queue like everybody else to see the great productions.

"My first performance here as a professional actor was Salieri and I had already seen Paul Schofield do it.

http://www.london-se1.co.uk/news/view/3689

Masturbation can be good for the over-50s

Masturbation may be good for you – or bad, depending on your age. The solitary sexual activity that is widely practised but little discussed, is linked with an increased risk of prostate cancer when practised frequently by young men in their twenties and thirties, doctors say.

But by the time men reach their fifties, it may protect against the disease because it helps remove toxins that have built up over a lifetime.

Prostate cancer is known to be driven by the male hormone testosterone, and men with high levels of testosterone tend to have a higher sex drive and a higher risk of the cancer.

But most research has examined older men because prostate cancer is unusual under 50. Researchers at the University of Nottingham studied the link between sexual activity in younger men and the disease to see if it affected their long-term risk. More than 400 men with prostate cancer diagnosed before the age of 60 were questioned about their sexual habits over the preceding decades and the results compared with 400 controls.

http://www.independent.co.uk/life-style/health-and-wellbeing/health-news/masturbation-can-be-good-for-the-over50s-1516792.html

Ο θεατρικός Χατζιδάκις στο Μέγαρο «24 Ιανουαρίου, 2009, 20:30 pm »

---

Η Ορχήστρα των Χρωμάτων παρουσιάζει το Σάββατο 24 Ιανουαρίου , στην αίθουσα «Φίλων της Μουσικής» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, στις 20.30, τη συναυλία «Ο Μάνος Χατζιδάκις στο θέατρο». Με τραγούδια και μουσικές που έγραψε ο κορυφαίος Έλληνας συνθέτης για μία σειρά από θεατρικές παραστάσεις θα πλημμυρίσει για μία μοναδική νύχτα το Μέγαρο Μουσικής, ενώ όλο το δεύτερο μέρος της βραδιάς είναι αφιερωμένο στους θρυλικούς ΄΄Όρνιθες΄΄ του Θεάτρου Τέχνης, που άφησαν εποχή...

Ανάμεσα στα πιο όμορφα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, είναι πάρα πολλά αυτά που προέρχονται από θεατρικές παραστάσεις. Μπορεί, για παράδειγμα πολλοί από τις νεότερες γενιές να μην γνωρίζουν ότι το «Χάρτινο το Φεγγαράκι» προέρχεται από το «Λεωφορείο ο Πόθος» του Τ. Ουίλιαμς, σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν (1948), ή ότι το «Φέρτε μου ένα μαντολίνο» γράφτηκε για το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Πιραντέλο, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυράτ (1961). Τα όμορφα τραγούδια λειτουργούν αυτόνομα και πάντα μας συγκινούν. Όσο για τους «Όρνιθες», δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι περισσότεροι νεοέλληνες θεωρούν ότι ανήκουν εξίσου στο Μάνο Χατζιδάκι και στον Αριστοφάνη - τόσο πολύ η μουσική του έχει νικήσει τον χρόνο.
Τραγουδούν ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος και η Ειρήνη Κυριακίδου. Συμμετέχει το φωνητικό σύνολο ΕΜΜΕΛΛΕΙΑ. Τη χορωδία διευθύνει ο Valery Oreshkin. Την Ορχήστρα των Χρωμάτων διευθύνει ο Μίλτος Λογιάδης.

********************************************************************
Η Ειρήνη Κυριακίδου ήταν εξαιρετική απόψε 24/1!Απίθανη φωνή!!!
Την είδα και άκουσα στο Μέγαρο Μουσικής. Είχε άνεση και ξεδίπλωσε το ταλέντο της..
(Αιθέρια παρουσία με τη μαύρη τουαλέτα...
Προς στο τέλος έλαβε και μία υπέροχη ανθοδέσμη..)

********************************************************************

ΕΙΡΗΝΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΟΥ

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε το δίπλωμα μονωδίας από το Ωδείο Athenaeum με καθηγήτρια την Μαρίνα Κρίλοβιτς. Έχει κερδίσει το 2^ο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό «Maria Callas Grand Prix» στην Αθήνα, το 1^ο Βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό «Debut 2004» της Γερμανίας καθώς και το Βραβείο «Pro Europa» από το «European Foundation for Culture». Έχει, επίσης, κερδίσει υποτροφία από τον σύλλογο υποτροφιών «Μαρία Κάλλας». Κατά την περίοδο 2003-2005 υπήρξε μέλος του διεθνούς στούντιο όπερας της Ζυρίχης, όπου εμφανίστηκε στην όπερα της Ζυρίχης ερμηνεύοντας διάφορους ρόλους. Έχει τραγουδήσει, ανάμεσα σε άλλα, Ξένια (Boris Godunov) στην όπερα της Τουλούζης, Παμίνα (Die Zauberfloete) στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας και Σοφί (Der Rosenkavalier) στην Νέα Ισραηλινή Όπερα του Τελ Αβίβ. Τον Δεκέμβριο του 2006 θα επανεμφανιστεί ως Παμίνα στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας.

Η Ειρήνη στην Όπερα:

http://www.youtube.com/watch?v=lNmPe9SVfzw&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=M3EvR7RecRo&feature=related

Αυτοκόλλητο για κινητά «εξουδετερώνει την επικίνδυνη ακτινοβολία»

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=966337&lngDtrID=252

Βρυξέλλες

Βελγική εταιρεία φαρμακευτικών προϊόντων λανσάρει μια μικρή συσκευή που κολλάει πάνω στο κινητό τηλέφωνο και υποτίθεται ότι «εξουδετερώνει» τη βλαβερή ακτινοβολία.
Η συσκευή «E-Waves Phone Chip», ενσωματωμένη σε ένα χροντρό πράσινο αυτοκόλλητο, παρουσιάστηκε την Τρίτη στις Βρυξέλλες, με μια ηθοποιό να αναλαμβάνει την επίδειξη. Από την επόμενη ημέρα θα είναι διαθέσιμη στα βελγικά φαρμακεία, στην τιμή των 38,95 ευρών, με την προοπτική να διατεθεί και σε άλλες χώρες εντός του 2009.
Το αυτοκόλλητο παράγει η εταιρεία Omega Pharma, η οποία ειδικεύεται σε φαρμακευτικά προϊόντα που πωλούνται χωρίς συνταγή, από τεστ εγκυμοσύνης μέχρι αντηλιακές λοσιόν.
Η ανακοίνωση της Omega δεν διευκρινίζει πώς είναι δυνατό να εξουδετερώνεται η ακτινοβολία του κινητού χωρίς να υποβαθμίζεται η ποιότητα σύνδεσης με τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
Το τσιπ βασίζεται σε «τεχνολογία παρεμβολής» και εκπέμπει ένα «κβαντικό φυσικό κύμα πληροφορίας», περιορίζεται να διευκρινίσει η ανακοίνωση.
Οι εργαστηριακές δοκιμές έδειξαν πάντως ότι η συσκευή ακυρώνει μέρος της ακτινοβολίας των κινητών. Οι δοκιμές σε εθελοντές, αναφέρει το Reuters, έδειξαν ακόμα ότι το τσιπ περιορίζει τη θέρμανση των ιστών από την ακτινοβολία και καταπολεμά συμπτώματα όπως οι «πονοκέφαλοι» και η «απώλεια συγκέντρωσης».

Διαμαρτυρία στο ελληνικό προξενείο στο Παρίσι

(www.tanea.gr)

Στους προαύλιους χώρους του κτιρίου όπου στεγάζεται το ελληνικό προξενείο στο Παρίσι κατάφερε να εισχωρήσει ομάδα νεαρών διαδηλωτών, οι οποίοι διαμαρτύρονται για την αστυνομική βία στην Ελλάδα, όπως δηλώνουν με τις προκηρύξεις που μοιράζουν στην γαλλική και ελληνική γλώσσα.

Οι διαδηλωτές δεν έχουν περάσει στο εσωτερικό του κτιρίου, στον πρώτο όροφο του οποίου βρίσκεται το Προξενείο.

Το σύνολο των νεαρών διαδηλωτών που διαμαρτύρονται με συνθήματα και πανώ έξω από το κτίριο είναι γύρω στα 70 άτομα. Γάλλοι αστυνομικοί έχουν περικυκλώσει το χώρο, διατηρώντας ως τώρα διακριτική στάση.

Κουσνέρ
Την ανησυχία του για τις διαδηλώσεις και τα βίαια επεισόδια στην Ελλάδα εξέφρασε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ. "Θα ήθελα να σας εκφράσω την ανησυχία μας, την ανησυχία όλων μπροστά στις εξελίξεις", δήλωσε ο Κουσνέρ μιλώντας ενώπιον της επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης.

New riots erupt around Greek funeral

(From The Independent, UK)
...

Tension between security forces and leftist groups is deeply rooted in Greece, dating back to the seven-year military dictatorship that was toppled by a student uprising in 1974.

The groups have now evolved into various factions that claim to fight trends ranging from globalization to the growth of police surveillance cameras.

...

But the latest riots have besieged the administration of Prime Minister Costas Karamanlis who is facing a wave of discontent and sometimes violent demonstrations over policies including unpopular reforms to the country's pension system, privatisation's and loosening state control of higher education.

...

Even if the opposition Socialists were to come to power, they would find themselves faced with pressure to reform the economy and pensions.

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/new-riots-erupt-around-greek-funeral-1058333.html

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΕΣΒΕΙΩΝ ΣΕ ΛΟΝΔΙΝΟ-ΒΕΡΟΛΙΝΟ...

Πόλεμος για την δολοφονία του 15χρονου

http://www.zougla.gr/news.php?id=15945

"Είναι η στιγμή που η «φωτιά» στα Εξάρχεια, αρχίζει ν’ ανάβει. Ακούγοντας τις φωνές και τους πυροβολισμούς, κάτοικοι της περιοχής βγαίνουν στα μπαλκόνια τους και κοιτούν. Κάποιοι από αυτούς, βιντεοσκοπούν με τα κινητά τους τηλέφωνα τις σκηνές που διαδραματίζονται.

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε δύο φιγούρες στην μέση του δρόμου και κινητικότητα. Ακούστε την περιγραφή των κατοίκων που παρακολουθούν με αγωνία τις σκηνές που θυμίζουν αστυνομική ταινία."

Επίσης:

http://www.youtube.com/watch?v=b1wrDbw9KeQ

Greece rocked by second day of anti-police riots

http://www.independent.co.uk/news/world/europe/greece-rocked-by-second-day-of-antipolice-riots-1056069.html

Hundreds of demonstrators threw fire bombs at police, smashed shop windows and burned vehicles in Greece's two main cities today, in a second day of protests at the killing of a 15-year-old boy by police.
...

In Thessaloniki, a protest by more than 1,000 people descended into violence when marchers lobbed firebombs at police. Demonstrators chanted "Killers in Uniform" at police.

...

Prime Minister Costas Karamanlis, whose government has been rocked by scandal and an economic slowdown, pledged action in a public apology to the father of the dead boy.

...

It was the first time since 1985 that a minor had been killed in clashes with police. The 1985 killing sparked months of almost daily clashes between police and protesters.

Greece, where one in five lives below the poverty line, has seen a rising wave of anti-government strikes and youth protests in recent months as the global slowdown has started to bite.

...

Logicomix: Ένα Εικονογραφημένο Μυθιστόρημα για τη Λογική και τα Μαθηματικά

www.logicomix.com

To LOGICOMIX είναι ένα γραφικό μυθιστόρημα (graphic novel), δηλαδή μυθιστόρημα σε μορφή κόμικς, που γράφουν ο Απόστολος Δοξιάδης και ο Χρίστος Παπαδημητρίου, και σχεδιάζω εγώ, με χρωματισμούς της Αnnie Di Donna. Το βιβλίο διηγείται παράλληλα δυο ιστορίες: η πρώτη είναι η ίδια η ιστορία της δημιουργίας του και εξελίσσεται στη σημερινή Αθήνα, με πρωταγωνιστές τους δημιουργούς του. Η άλλη ιστορία, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου, αναφέρεται στην εξέλιξη της μαθηματικής λογικής από τα τέλη του 19ου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, καθώς και το πως μια κατά βάση φιλοσοφική αναζήτηση οδήγησε στη δημιουργία των πρώτων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μεγάλο βάρος δίνεται στο ιστορικό πλαίσιο της ιστορίας, και στον τρόπο που αυτό επηρέασε τους βασικούς πρωταγωνιστές της, δηλαδή τον Bertrand Russell και τους Frege, Cantor, Hilbert, Wittgenstein, Goedel και Turing. Στην ομιλία μου θα παρουσιάσω την ιστορία της γέννησης και της εξέλιξης του LOGICOMIX, που είναι ακόμη εν προόδω, με ιδιαίτερη έμφαση στην οπτική δουλειά, την έρευνά μας στην τόσο σημαντική αυτή περίοδο για την ιστορία των μαθηματικών – και όχι μόνο – καθώς και τις τεχνικές της δημιουργίας του κόμικ.

http://www.logicomix.com/
http://www.thalesandfriends.org/gr/index.php?option=com_content&task=view&id=95&Itemid=58

ΘΕΜΗΣ ΛΑΖΑΡΙ∆ΗΣ-Ο δρόµος για την αναγέννηση του ελληνικού πανεπιστημίου

Οι τοµές που απαιτούνται για µια βαθιά και ουσιαστική
µεταρρύθµιση


ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ο συγγραφέας αναδεικνύει τα προβλήµατα που ταλανίζουν την τριτοβάθµια εκπαίδευση στη χώρα µας, προτείνοντας συγχρόνως λύσεις για την έξοδο από τη σηµερινή απαξίωση. Στόχος του είναι να προκαλέσει έναν εποικοδοµητικό διάλογο γύρω από το κρίσιµο αυτό θέµα, να συσπειρώσει ευσυνείδητους πανεπιστηµιακούς και φοιτητές, να ενηµερώσει τους γονείς, να δώσει ιδέες και επιχειρήµατα σε πολιτικούς, να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες. Γιατί η εξυγίανση και αναβάθµιση του ελληνικού πανεπιστηµίου αποτελεί προϋπόθεση για ένα καλύτερο µέλλον.
Στο βιβλίο αυτό ο Θέµης Λαζαρίδης ανατέµνει υποδειγµατικά το πρόβληµα των ΑΕΙ και προτείνει λύσεις. ∆εν είναι ο πρώτος που γράφει για τα πανεπιστήµια, είναι όµως ο πρώτος –αν δεν κάνω λάθος– που γράφει µε τέτοια τεκµηρίωση, αναλυτικότητα και, κυρίως, παρρησία.
Από τον πρόλογο του Χαρίδηµου Κ. Τσούκα
Ο Θέµης Λαζαρίδης στο βιβλίο του παρουσιάζει τα προβλήµατα που καταρρακώνουν την ανώτατη εκπαίδευση. Ο λόγος του είναι ουσιαστικός και ειλικρινής. Η ανάλυση των προβληµάτων βαθιά και εκτενής. Οι λύσεις που προτείνει ρεαλιστικές και ουσιαστικές. Τον συγχαίρω για το θάρρος του. Συµφωνώ µε τις αγωνίες του. Επικροτώ τις λύσεις που προτείνει… Ελπίζω η υγιής κραυγή ενός επιστήµονα, που υπηρετεί την ακαδηµαϊκή ιδέα σε χώρους όπου αυτή µεγαλουργεί, να ακουστεί.
Χαράλαµπος Μ. Μουτσόπουλος
Καθηγητής Ιατρικής
Πανεπιστήµιο Αθηνών

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ
Έτος έκδοσης: 2008
Τιμή: 14.00 ευρώ
ISBN: 9789602185919

Επίσης:
http://greekuniversityreform.wordpress.com/2008/09/11/dromos/
http://www.sci.ccny.cuny.edu/~themis/
http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/

Θέατρο Αλκυονίς-Γιώργος Μεσσάλας

Ο Γιώργος Μεσσάλας (σκηνοθεσία) και ο Θόδωρος Αντωνίου (μουσική) παρουσιάζουν τον Έμπορο της Βενετίας του Σαίξπηρ, ένα έργο που παρά το φαινοµενικά «συµφιλιωτικό» φινάλε, εµπεριέχει δόσεις κυνισµού και επικρίνει -µε αφορµή τον αντισηµιτισµό- κάθε µορφής µισαλλοδοξία.

Έργο γραμμένο το 1598 με έντονο το στοιχείο του τότε ευρωπαϊκού αντισημιτισμού, μεταφέρεται με σεβασμό στο σαιξπηρικό κείμενο σε μια σύγχρονη, επίκαιρη εκδοχή του έργου. Κοινός άξονας των συντελεστών «η αλήθεια της σκέψης και του συναισθήματος που κάνει την τέχνη του θεάτρου πιο ανθρώπινη».

Επίσης, στον ίδιο θεατρικό χώρο δίνεται η παράσταση:
Το ημερολόγιο ενός τρελού:
Ο Αυξέντιος Ιβάνοβιτς Ποπρίστσιν βυθίζεται στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης σε έναν σπαρακτικό µονόλογο που ακροβατεί ανάµεσα στη συνειδητοποίηση και την τρέλα. Με διαβρωτικό και σαρκαστικό χιούμορ, μιλά για αλήθειες που οι περισσότεροι φοβούνται να δουν και ν' ακούσουν. Παρουσιάζεται για 9η συνεχή χρονιά!
Δράμα του Νικολάι Γκόγκολ

Εξαιρετικός ο Γ. Μεσσάλας. Καταβάλει τα μέγιστα ώστε να εμπνεύσει το κοινό και να επικοινωνήσει μαζί του..
ΑΛΚΥΟΝΙΣ, Ιουλιανού 42-46, τηλ. 210 8815402